True – False
Συρμάτινες φιγούρες στο ένα τρίτο του φυσικού μεγέθους, συνδεδεμένες, φωτισμένες, «πάντα σε σύνδεση»: ο άνθρωπος μέσα στον ψηφιακό κόσμο.
Η σημασία του δυαδικού συστήματος στον ψηφιακό κόσμο των υπολογιστών βρίσκεται στο γεγονός ότι περιγράφει συστήματα που έχουν δύο μόνο καταστάσεις: ανοικτό – κλειστό, αληθές – ψευδές, αρσενικό – θηλυκό, 0 – 1.
Μοιάζει με πάλη ανάμεσα σε ομάδες, μια πάλη δίχως πραγματικό νικητή, καθώς το ερώτημα αλήθεια ή ψέματα είναι διαχρονικό και πλανάται σε όλες τις κοινωνίες, αλλάζοντας πολλές φορές ρόλους και επαναπροσδιορίζοντας καταστάσεις.
Τα τελευταία χρόνια η ενασχόλησή μου με τους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές με έκανε να ανακαλύψω έναν κόσμο που βρίσκεται πίσω από τις οθόνες, τις κονσόλες των παιχνιδιών, αλλά ακόμα και τα κινητά μας τηλέφωνα. Έναν κόσμο που δημιουργείται με τη ροή των ηλεκτρονίων στα τρανζίστορ των μικροεπεξεργαστών και στα καλώδια των οπτικών ινών και του χαλκού. Έτσι, μεταφράζοντας τις πληροφορίες σε υλικά, η σκέψη μου με οδήγησε στη δημιουργία τρισδιάστατων εικόνων στο χώρο, δηλαδή πίσω στη γλυπτική.
Μέσα λοιπόν από ποικίλα ταξίδια σε οθόνες, οι ανθρώπινες φιγούρες μετατρέπονται σε χάλκινα πλέγματα, απόρροιες τρισδιάστατων ατελείωτων ρενταρισμάτων έξω από το φυσικό τους περιβάλλον, δίπλα μας.
Κείμενο: Αθανάσιος Μπερούτσος, 2008
Παρουσιάστηκε
